BLOG


17 mei 2010
Drie dolle dwaze bikedagen
Terwijl we eigelijk onze eerste teamtest tijdens de Cimes de Waimes in de planning hadden zitten, kwamen we donderdagochtend rond een uurtje of elf aan in Bad Neuenahr in het Duitse Ahrtal. Het vroege starttijdstip in Waimes had ons genekt, maar toen we eenmaal een slaapplek in Altenahr hadden gevonden, ons hadden omgekleed en driehonderd meter gefietst hadden, hadden we daar al geen spijt meer van. Ons impulsieve besluit om de koers te verruilen voor twee trainingsdagen had ons in een waar bikemekka doen aanbelanden.

Met een kaart in de achterzak en een vluchtige blik op de wandelkaart naast onze jeugdherberg opgeslagen in het geheugen begonnen we maar gewoon te biken. Na twee minuten was het al te steil en werd het lopen, na 3,5 kilometer (inclusief afdaling!) hadden we er 250 hoogtemeters opzitten. Ondanks het koude, bewolkte weer waanden we ons aan het Gardameer: prachtige rotsachtige singletracks, steile klimmen, drops, wortels, uitzichten, snelle afdalingen. Alles wat mountainbiken zo mooi maakt, we kwamen het zonder al te veel moeite (op topografisch gebied dan) tegen.

Moeite moesten we wel doen op de bike. De brede paden die omhoog liepen deden dat zonder problemen met stijgingspercentages van 15% of meer. De uitschieter van het weekend bleken we tot het laatste te hebben bewaard. Dat schotterpad omhoog tussen een wijngaard werd smaller en steiler. De laatste 100 hoogtemeters gingen in 400 meter. Reken zelf het percentage maar uit. Onze favoriete route was wandelroute acht, die zowel links als rechtsom veel singletrack bergrop en bergaf was. Filmpje van een stukje afdaling (variant tegen de klok in) hieronder.


Onze 29er Epics bleken op dit terrein een echte uitkomst. Dat stukje rotsen en wortels hierboven was ik op een 26er met harde achterkant voor geen goud afgereden. Ook technisch bergop zijn grote wielen en een achtervering die alles wegfiltert ideaal. Je moet bergop alleen wat eerder naar de piccolo. Dat ligt echter meer aan de grotere wielomtrek, dan aan de hogere massa die je omhoog meeneemt (al telt dat op de langere termijn natuurlijk wel mee). Uiteindelijk trainden we in twee dagen 10u netto, waarin we 125 kilometer aflegden en bijna 5000 hoogtemeters omhoogreden. Topomgeving.


Onze geplande test om als team een koers te rijden kwam er uiteindelijk alsnog. Zaterdag stond toch gewoon een amateurkoersje in Apeldoorn op het programma. Ik rekende op een vrij easy, niet-technisch parcours, maar kwam bedrogen uit . De in het Ahrtal opgedane skills kon ik meteen in de praktijk brengen zullen we maar zeggen. Zowel Tibor als ik kwamen - vreemd - nogal stroef op gang, maar reden daarna 2,5 ronde met z'n tweeen nog een heel klein beetje naar voren.


Drie dolle dwaze bikedagen. Genieten!
Reageren

Terug