BLOG


25 april 2010
Koersverhaal SKS Bikemarathon


Tja. Als echte epo-locomotiefjes reden ze bij me weg. Althans, zo voelde het. Op de eerste paar klimmen van de SKS Bikemarathon in het Sauerland werd ik even geconfronteerd met de gevolgen van een te snelle start en onvoldoende conditie.

Ik zat er nog aardig bij in het begin, toen we na de start over asfalt het veld in draaide. Paar plekken achter Tibor, maar de eerste onverharde klimmeters kwamen de eerste bekende Nederlandse gezichten - waarvan ik gehoopt had ze te kunnen volgen - me al voorbij. Met mijn hartslag boven het omslagpunt, pijn in m'n strot en benen kon ik daarna nog een paar keer naar links en naar rechts kijken hoe een mooi licht verzetje bergop trappen eruit hoort te zien. Niet goed voor de mentale toestand en toen ik daarna ook nog twee keer bijna onderuitschoof in van die akelige schotterbochten was het kalf verdronken. Dat gaat niet meer goed komen vandaag, dacht ik bij mezelf.

Dat had ik fout. Al duurde het wel heel lang. Ik denk dat ik een kilometer of zeventig rondreed zonder goesting, met een te lage hartslag en slechte bochtentechniek. In groepjes rijden zat er niet in. Behalve als ik kop reed, natuurlijk. Toen ik eindelijk iemand met hetzelfde klim- en daaltempo had gevonden reed diegene lek. Dat deed ik zelf ook twee keer, maar hulde voor sponsor No-Flats: na respectievelijk drie en tien keer rond te zijn gedraaid was mijn voorband weer dicht.

Maar, zoals ik al zei, het kwam nog goed. Een buisje met hoog suiker- en caffeinegehalte van een niet nader te noemen sportvoedingmerk dat ik na een kilometer of 75 naar binnen goot, zorgde dat het gapen wat ik ervoor deed veranderde in een scherpe blik. De ketting ging een paar tandjes zwaarder en gelukkig kon ik nog een paar concurrenten inhalen. Kramp zorgde nog voor een klein beetje oponthoud, maar ik kon eindelijk de klimmetjes aanvallen zoals ik wilde. Een beetje laat, maar beter laat dan nooit

Na 4u31 en op plek 41 kwam ik binnen, ruim achter de top 30 plek die ik in gedachte had. Kwartier achter Tibor. Gelukkig geeft die laatste 20 kilometer me houvast. Als de vorm er in juli maar is!
Reageren


Terug